பாடல் #1695

பாடல் #1695: ஆறாம் தந்திரம் – 14. பக்குவன் (இறைவனை அறிவதற்கான மன முதிர்ச்சியை பெற்றவர்கள்)

தொழிலார மாமணி தூயான சிந்தை
யெழிலா ரிறைவ னிடங்கொண்ட போத
வழலார் விறகாம் வினையது போகக்
கழலார் திருவடி கண்டரு ளாமே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

தொழிலார மாமணி தூயான சிநதை
யெழிலா ரிறைவ னிடஙகொணட பொத
வழலார விறகாம வினையது பொகக
கழலார திருவடி கணடரு ளாமெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

தொழில் ஆர மா மணி தூய் ஆன சிந்தை
எழில் ஆர் இறைவன் இடம் கொண்ட போதம்
அழல் ஆர் விறகு ஆம் வினை அது போக
கழல் ஆர் திரு அடி கண்டு அருள் ஆமே.

பதப்பொருள்:

தொழில் (இறைவனை அடைவதை மட்டுமே குறிக்கோளாக கொண்டு செய்கின்ற சாதகத்தில்) ஆர (முழுமை பெற வேண்டுமென்றால்) மா (மாபெரும்) மணி (மணியாக இருக்கின்ற இறைவனின் மேல் தமது சிந்தனைகளை வைத்து அவனருளால்) தூய் (தூய்மையாக) ஆன (ஆகி விட்ட) சிந்தை (சிந்தனையோடு)
எழில் (பேரழகு) ஆர் (நிறைந்து இருக்கின்ற) இறைவன் (இறைவன்) இடம் (வீற்று) கொண்ட (இருக்கின்ற) போதம் (குருவிடமிருந்து தாம் பெற்ற போதனைகளை கடை பிடித்தால்)
அழல் (நெருப்பில்) ஆர் (மூடிய) விறகு (விறகு கட்டையும் எரிந்து நெருப்பாகவே) ஆம் (ஆகி விடுவது போல) வினை (தம்முடைய வினைகள்) அது (அனைத்தும்) போக (தம்மை விட்டு விலகி அழிந்து போய் விடும்)
கழல் (அதன் பிறகு சிலம்புகளை அணிந்து) ஆர் (பேரழகோடு இருக்கும்) திரு (இறைவனின் திரு) அடி (அடிகளை) கண்டு (தரிசித்து) அருள் (அவனது அருளை) ஆமே (பெறலாம்).

விளக்கம்:

இறைவனை அடைவதை மட்டுமே குறிக்கோளாக கொண்டு செய்கின்ற சாதகத்தில் முழுமை பெற வேண்டுமென்றால், மாபெரும் மணியாக இருக்கின்ற இறைவனின் மேல் தமது சிந்தனைகளை வைத்து அவனருளால் தூய்மையாக ஆகி விட்ட சிந்தனையோடு பேரழகு நிறைந்து இருக்கின்ற இறைவன் வீற்றிருக்கின்ற குருவிடமிருந்து தாம் பெற்ற போதனைகளை கடை பிடித்தால், நெருப்பில் மூடிய விறகு கட்டையும் எரிந்து நெருப்பாகவே ஆகி விடுவது போல தம்முடைய வினைகள் அனைத்தும் தம்மை விட்டு விலகி அழிந்து போய் விடும். அதன் பிறகு சிலம்புகளை அணிந்து பேரழகோடு இருக்கும் இறைவனின் திருவடிகளை தரிசித்து அவனது அருளை பெறலாம்.

பாடல் #1694

பாடல் #1694: ஆறாம் தந்திரம் – 14. பக்குவன் (இறைவனை அறிவதற்கான மன முதிர்ச்சியை பெற்றவர்கள்)

சோதி விசாகந் தொடர்ந்திருந் தேள்நண்டு
வோதிய நாளே யுணர்வது தானென்று
நீதியு ணீர்மை நினைந்தவர்க் கல்லது
வாதியு மேது மறியகி லானே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

சொதி விசாகந தொடரநதிருந தெளநணடு
வொதிய நாளெ யுணரவது தானெனறு
நீதியு ணீரமை நினைநதவரக கலலது
வாதியு மெது மறியகி லானெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

சோதி விசாகம் தொடர்ந்து இரும் தேள் நண்டு
ஓதிய நாளே உணர்வது தான் என்று
நீதி உள் நீர்மை நினைந்தவர்க்கு அல்லது
ஆதியும் ஏதும் அறிய கிலானே.

பதப்பொருள்:

சோதி (பௌர்ணமி அன்று) விசாகம் (விசாக நட்சத்திரம் வருகின்ற நாளில் இருந்து) தொடர்ந்து (ஆரம்பித்து) இரும் (அடுத்து வருகின்ற) தேள் (விருச்சிக இராசியிலிருந்து) நண்டு (கடக இராசி வரை உள்ள நாள்களில்)
ஓதிய (குருவிடமிருந்து பெற்ற மந்திரத்தை ஓதிக் கொண்டு இருந்தால்) நாளே (ஒரு நாளில்) உணர்வது (உணர்ந்து கொள்ள முடியும்) தான் (தாமாக இருப்பது) என்று (இறைவனே என்று)
நீதி (அதன் பிறகு இதுவரை தாம் செய்கின்ற அனைத்து செயல்களுக்கு) உள் (உள்ளும்) நீர்மை (இறைவனே இருந்து செய்கின்றான் என்பதை உணர்ந்து தான் என்கின்ற தன்மை) நினைந்தவர்க்கு (இல்லாமல் இறைவனை நினைக்க முடிந்தவர்களைத்) அல்லது (தவிர வேறு யாருக்கும்)
ஆதியும் (இறைவன் முதலாகிய) ஏதும் (அனைத்து உண்மைகளையும்) அறிய (அறிந்து கொள்ளுவது) கிலானே (இயலாது).

விளக்கம்:

பௌர்ணமி அன்று விசாக நட்சத்திரம் வருகின்ற நாளில் இருந்து ஆரம்பித்து அடுத்து வருகின்ற விருச்சிக இராசியிலிருந்து கடக இராசி வரை உள்ள நாள்களில் குருவிடமிருந்து பெற்ற மந்திரத்தை ஓதிக் கொண்டு இருந்தால் ஒரு நாளில் தாமாக இருப்பது இறைவனே என்று உணர்ந்து கொள்ள முடியும். அதன் பிறகு இதுவரை தாம் செய்கின்ற அனைத்து செயல்களுக்கு உள்ளேயும் இறைவனே இருந்து செய்கின்றான் என்பதை உணர்ந்து தான் என்கின்ற தன்மை இல்லாமல் இறைவனை நினைக்க முடிந்தவர்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் இறைவன் முதலாகிய அனைத்து உண்மைகளையும் அறிந்து கொள்ளுவது இயலாது.

பாடல் #1693

பாடல் #1693: ஆறாம் தந்திரம் – 14. பக்குவன் (இறைவனை அறிவதற்கான மன முதிர்ச்சியை பெற்றவர்கள்)

கொள்ளினு நல்ல குருவினைக் கொள்ளுக
வுள்ள பொருளுட லாவி யுடனீய்க
எள்ளத் தனையு மிடைவிடா தேநின்று
தெள்ளி யறியச் சிவபதந் தானே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

கொளளினு நலல குருவினைக கொளளுக
வுளள பொருளுட லாவி யுடனீயக
எளளத தனையு மிடைவிடா தெநினறு
தெளளி யறிய சிவபதந தானெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

கொள்ளினும் நல்ல குருவினை கொள்ளுக
உள்ளம் பொருள் உடல் ஆவி உடன் ஈய்க
எள் அத் தனையும் இடை விடாதே நின்று
தெள்ளி அறிய சிவ பதம் தானே.

பதப்பொருள்:

கொள்ளினும் (ஏற்றுக் கொண்டாலும்) நல்ல (ஒரு நல்ல) குருவினை (குருவை) கொள்ளுக (தேடி ஆராய்ந்து ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்)
உள்ளம் (உங்களுடைய உள்ளம்) பொருள் (பொருளாகிய ஆன்மா) உடல் (உடல்) ஆவி (ஆவியாகிய உயிர்) உடன் (ஆகிய நான்கும் சேர்ந்து) ஈய்க (குருவிற்கே உடமையாக கொடுத்து சரணாகதியாகி விடுங்கள்)
எள் (எள்) அத் (அதனுடைய சிறிய) தனையும் (அளவிற்கு கூட) இடை (சிறிதளவும் மனம் தவற) விடாதே (விடாமல்) நின்று (குருவிடமே சரணாகதியாக நின்று)
தெள்ளி (குருவின் அருளால் உண்மை ஞானத்தை தெளிவாக) அறிய (அறிந்து கொண்டால்) சிவ (இறைவனின்) பதம் (திருவடியை) தானே (நீங்கள் அடையலாம்).

விளக்கம்:

ஏற்றுக் கொண்டாலும் ஒரு நல்ல குருவை தேடி ஆராய்ந்து ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். உங்களுடைய உள்ளம் பொருளாகிய ஆன்மா உடல் ஆவியாகிய உயிர் ஆகிய நான்கும் சேர்ந்து குருவிற்கே உடமையாக கொடுத்து சரணாகதியாகி விடுங்கள். எள்ளின் அளவிற்கு கூட சிறிதளவும் மனம் தவற விடாமல் குருவிடமே சரணாகதியாக நின்று குருவின் அருளால் உண்மை ஞானத்தை தெளிவாக அறிந்து கொண்டால் இறைவனின் திருவடியை நீங்கள் அடையலாம்.

பாடல் #1692

பாடல் #1692: ஆறாம் தந்திரம் – 14. பக்குவன் (இறைவனை அறிவதற்கான மன முதிர்ச்சியை பெற்றவர்கள்)

பதைக்கின்ற போதே பரமென்னும் வித்தை
விதைக்கின்ற வித்தினை மேனின்று நோக்கிச்
சிதைக்கின்ற சிந்தையைச் செவ்வே நிறுத்தி
யிசைக்கின்ற வன்பருக் கீயலு மாமே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

பதைககினற பொதெ பரமெனனும விததை
விதைககினற விததினை மெனினறு நொககிச
சிதைககினற சிநதையைச செவவெ நிறுததி
யிசைககினற வனபருக கீயலு மாமெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

பதைக்கின்ற போதே பரம் என்னும் வித்தை
விதைக்கின்ற வித்தினை மேல் நின்று நோக்கி
சிதைக்கின்ற சிந்தையை செவ்வே நிறுத்தி
இசைக்கின்ற அன்பருக்கு ஈயலும் ஆமே.

பதப்பொருள்:

பதைக்கின்ற (இறைவனை அடைய வேண்டும் என்று துடிதுடிக்கின்ற) போதே (போதே) பரம் (பரம்பொருள்) என்னும் (என்று அறியப்படும்) வித்தை (அனைத்திற்கும் மூல விதையான இறைவன்)
விதைக்கின்ற (அடியவருக்குள் விதைக்கின்ற) வித்தினை (மாயை நீங்கி உணரக்கூடிய இறை சக்தியை குருவின் அருளால்) மேல் (தலை உச்சிக்கு மேல்) நின்று (மூச்சுக்காற்றை எடுத்துச் சென்று) நோக்கி (அங்கே வீற்றிருக்கும் இறை சக்தியை தரிசித்து)
சிதைக்கின்ற (இறைவனை அடைவதற்கு தடையாக வேறு வழிகளில் சிதைந்து போகின்ற) சிந்தையை (சிந்தனைகளை) செவ்வே (சீர்படுத்தி) நிறுத்தி (அவற்றை இறைவன் மேல் மட்டும் எப்போதும் இருக்கும் படி நிறுத்தி)
இசைக்கின்ற (இறைவனோடு எப்போதும் சேர்ந்தே இருக்கின்ற) அன்பருக்கு (பக்குவமுள்ள அன்பர்களுக்கு) ஈயலும் (இறைவன் தமது அருளை கொடுத்து) ஆமே (அருளுவான்).

விளக்கம்:

இறைவனை அடைய வேண்டும் என்று துடிதுடிக்கின்ற போதே பரம்பொருள் என்று அறியப்படும் அனைத்திற்கும் மூல விதையான இறைவன் அடியவருக்குள் விதைக்கின்ற மாயை நீங்கி உணரக்கூடிய இறை சக்தியை குருவின் அருளால் தலை உச்சிக்கு மேல் மூச்சுக்காற்றை எடுத்துச் சென்று அங்கே வீற்றிருக்கும் இறை சக்தியை தரிசித்து இறைவனை அடைவதற்கு தடையாக வேறு வழிகளில் சிதைந்து போகின்ற சிந்தனைகளை சீர்படுத்தி அவற்றை இறைவன் மேல் மட்டும் எப்போதும் இருக்கும் படி நிறுத்தி இறைவனோடு எப்போதும் சேர்ந்தே இருக்கின்ற பக்குவமுள்ள அன்பர்களுக்கு இறைவன் தமது அருளை கொடுத்து அருளுவான்.

பாடல் #1691

பாடல் #1691: ஆறாம் தந்திரம் – 14. பக்குவன் (இறைவனை அறிவதற்கான மன முதிர்ச்சியை பெற்றவர்கள்)

பதைத் தொழிந்தேன் பரமாவுன்னை நாடி
யதைத் தெழுந்தேற் றினியாரோடுங் கூடேன்
சிதைத் தடியேன் வினை சிந்தனைதீர
வுதைத் துடையா யுகந்தாண்டரு ளாயே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

பதைத தொழிநதென பரமாவுனனை நாடி
யதைத தெழுநதெற றினியாரொடுங கூடென
சிதைத தடியென வினை சிநதனைதீர
வுதைத துடையா யுகநதாணடரு ளாயெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

பதைத்து ஒழிந்தேன் பரமா உன்னை நாடி
அதைத்து எழுந்து ஏற்றி இனி யாரோடும் கூடேன்
சிதைத்து அடியேன் வினை சிந்தனை தீர
உதைத்து உடையாய் உகந்து ஆண்டு அருளாயே.

பதப்பொருள்:

பதைத்து (உன்னை எப்போது அடைவேன் என்ற துடிதுடிப்பில்) ஒழிந்தேன் (உன்னை அடைவதற்கு தடையாக இருக்கின்ற ஆசைகளை ஒழித்தேன்) பரமா (பரம்பொருளே) உன்னை (உன்னை) நாடி (தேடி)
அதைத்து (அலைந்து திரிந்து) எழுந்து (நீ எழுந்தருளிய இடத்திற்கெல்லாம் சென்று) ஏற்றி (உன்னை போற்றி வணங்கி அடைந்தேன்) இனி (இனி) யாரோடும் (வேறு யாரோடும்) கூடேன் (சேர மாட்டேன். உன்னிடம் மட்டுமே சேருவேன்)
சிதைத்து (நீ கருணை கொண்டு சிதைத்து) அடியேன் (அடியேனுடைய) வினை (நல் வினை தீ வினை ஆகிய இரு வினைகளையும் அழித்து) சிந்தனை (உன்னைத் தவிர வேறு எதிலும் எனது சிந்தனை போகாத படி) தீர (மற்ற அனைத்து சிந்தனைகளும் தீர்ந்து போகும் படி)
உதைத்து (உதைத்து) உடையாய் (அவற்றை உடைந்து போகும் படி செய்ய மாட்டாயா?) உகந்து (அடியேனை மனமுவந்து) ஆண்டு (உன் தொண்டனாக ஆட்கொண்டு) அருளாயே (அருள மாட்டாயா?).

விளக்கம்:

உன்னை எப்போது அடைவேன் என்ற துடிதுடிப்பில் உன்னை அடைவதற்கு தடையாக இருக்கின்ற ஆசைகளை ஒழித்தேன். பரம்பொருளே உன்னை தேடி அலைந்து திரிந்து நீ எழுந்தருளிய இடத்திற்கெல்லாம் சென்று உன்னை போற்றி வணங்கி அடைந்தேன். இனி வேறு யாரோடும் சேர மாட்டேன். உன்னிடம் மட்டுமே சேருவேன். நீ கருணை கொண்டு அடியேனுடைய நல் வினை தீ வினை ஆகிய இரு வினைகளையும் சிதைத்து அழித்து உன்னைத் தவிர வேறு எதிலும் எனது சிந்தனை போகாத படி மற்ற அனைத்து சிந்தனைகளும் தீர்ந்து போகும் படி உதைத்து அவற்றை உடைந்து போகும் படி செய்ய மாட்டாயா? அடியேனை மனமுவந்து உன் தொண்டனாக ஆட்கொண்டு அருள மாட்டாயா?

பாடல் #1690

பாடல் #1690: ஆறாம் தந்திரம் – 14. பக்குவன் (இறைவனை அறிவதற்கான மன முதிர்ச்சியை பெற்றவர்கள்)

தொழு தறிவாளர் சுருதி கண்ணாகப்
பழு தறியாத பரம குருவை
வழி யறிவார் நல்வழி யறிவாள
ரழி வறிவார் மற்றையல்லா தவரே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

தொழு தறிவாளர சுருதி கணணாகப
பழு தறியாத பரம குருவை
வழி யறிவார நலவழி யறிவாள
ரழி வறிவார மறறையலலா தவரெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

தொழுது அறிவாளர் சுருதி கண் ஆக
பழுது அறியாத பரம குருவை
வழி அறிவார் நல் வழி அறிவாளர்
அழிவு அறிவார் மற்றை அல்லாத அவரே.

பதப்பொருள்:

தொழுது (இறைவனை பக்தியோடு வணங்கும் முறையை) அறிவாளர் (அறிந்தவர்கள்) சுருதி (இறைவனை அடைவதை மட்டுமே) கண் (குறிக்கோள்) ஆக (ஆகக் கொண்டு இருக்கும் போது இறையருள்)
பழுது (ஒரு குற்றமும்) அறியாத (அறியாத புனிதமான) பரம (இறை நிலையை அடைந்த) குருவை (குருவை அவருக்கு காட்டி அருளும் போது)
வழி (அந்த குருவின் மூலம் இறைவனை அடையும் வழியை) அறிவார் (அறிந்து கொண்டவர்களே) நல் (நல்ல) வழி (வழியை) அறிவாளர் (அறிந்து கொண்ட பக்குவர்கள் ஆவார்கள்)
அழிவு (மீண்டும் மீண்டும் இறந்து பிறப்பதற்கான வழியையே) அறிவார் (அறிவார்கள்) மற்றை (மற்ற உலக வழிகளாகிய) அல்லாத (நல்லது இல்லாத வழியை மட்டுமே) அவரே (அறிந்தவர்கள்).

விளக்கம்:

இறைவனை பக்தியோடு வணங்கும் முறையை அறிந்தவர்கள் இறைவனை அடைவதை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு இருக்கும் போது, இறையருள் ஒரு குற்றமும் அறியாத புனிதமான இறை நிலையை அடைந்த குருவை அவருக்கு காட்டி அருளும். அந்த குருவின் மூலம் இறைவனை அடையும் வழியை அறிந்து கொண்டவர்களே நல்ல வழியை அறிந்து கொண்ட பக்குவர்கள் ஆவார்கள். நல்லது இல்லாத மற்ற ஆசைகளின் வழியே போகின்றதை மட்டுமே அறிந்து கொண்டவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் இறந்து பிறப்பதற்கான வழியையே அறிந்தவர்கள் ஆவார்கள்.

பாடல் #1689

பாடல் #1689: ஆறாம் தந்திரம் – 13. அபக்குவன் (இறைவனை அறிவதற்கான மன முதிர்ச்சி இல்லாதவர்கள்)

மன்னு மலமைந்தும் மாற்றும் வகையோரான்
துன்னிய காமாதி தோயுந் தொழில்நீங்கான்
பின்னிய பொய்யன் பிறப்பிறப் பஞ்சாதா
னன்னிய னாவா னசற்சீட னாமே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

மனனு மலமைநது மாறறும வகையொரான
துனனிய காமாதி தொயுந தொழிலநீஙகான
பினனிய பொயயன பிறபபிறப பஞசாதா
னனனிய னாவா னசறசீட னாமெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

மன்னும் மலம் ஐந்தும் மாற்றும் வகை ஓரான்
துன்னிய காம ஆதி தோயும் தொழில் நீங்கான்
பின்னிய பொய்யன் பிறப்பு இறப்பு அஞ்சாதான்
அன்னியன் ஆவான் அசற் சீடன் ஆமே.

பதப்பொருள்:

மன்னும் (உலக பற்றுக்களிலேயே நிலை பெற்று இருக்கின்ற) மலம் (மலங்களாகிய) ஐந்தும் (ஐந்து புலன்களையும்) மாற்றும் (மாற்றுகின்ற) வகை (வழி முறையை) ஓரான் (ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ளாதவன்)
துன்னிய (தன்னைப் பெருந்தி இருக்கின்ற) காம (காமம்) ஆதி (முதலாகிய ஆசைகளில்) தோயும் (தோய்ந்து இருக்கின்ற) தொழில் (செயல்களை) நீங்கான் (விட்டு நீங்காமல் இருக்கின்றவன்)
பின்னிய (ஒன்றன் பின் ஒன்றாக பின்னிக் கொண்டே) பொய்யன் (இருக்கின்ற பொய்களை கூறுபவன்) பிறப்பு (மீண்டும் மீண்டும் வருகின்ற பிறவிகளுக்கோ) இறப்பு (மீண்டும் மீண்டும் வருகின்ற இறப்பிற்கோ) அஞ்சாதான் (தன் மூடத்தனத்தால் அச்சப் படமால் இருக்கின்றவன் ஆகிய தன்மைகளைக் கொண்டவன்)
அன்னியன் (குருவுக்கு நெருக்கம் இல்லாதவன்) ஆவான் (ஆகி) அசற் (உண்மையில்லாத) சீடன் (சீடனாகவே) ஆமே (இருப்பான்).

விளக்கம்:

உலக பற்றுக்களிலேயே நிலை பெற்று இருக்கின்ற மலங்களாகிய ஐந்து புலன்களையும் மாற்றுகின்ற வழி முறையை ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ளாதவன், தன்னைப் பெருந்தி இருக்கின்ற காமம் முதலாகிய ஆசைகளில் தோய்ந்து இருக்கின்ற செயல்களை விட்டு நீங்காமல் இருக்கின்றவன், ஒன்றன் பின் ஒன்றாக பின்னிக் கொண்டே இருக்கின்ற பொய்களை கூறுபவன், மீண்டும் மீண்டும் வருகின்ற பிறவிகளுக்கோ அல்லது மீண்டும் மீண்டும் வருகின்ற இறப்பிற்கோ தன் மூடத்தனத்தால் அச்சப் படமால் இருக்கின்றவன் ஆகிய தன்மைகளைக் கொண்டவன் குருவுக்கு நெருக்கம் இல்லாதவனாகி உண்மையில்லாத சீடனாகவே இருப்பான்.

பாடல் #1688

பாடல் #1688: ஆறாம் தந்திரம் – 13. அபக்குவன் (இறைவனை அறிவதற்கான மன முதிர்ச்சி இல்லாதவர்கள்)

வைத்த பசுபாச மாற்று நெறிவைகிப்
பெத்த மறமுத்த னாகிப் பிறழ்வுற்றுத்
தத்துவ முன்னித் தலைப்படா தவ்வாறு
பித்தான சீடனுக் கீயப் பெறாதானே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

வைதத பசுபாச மாறறு நெறிவைகிப
பெதத மறமுதத னாகிப பிறழவுறறுத
தததுவ முனனித தலைபபடா தவவாறு
பிததான சீடனுக கீயப பெறாதானெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

வைத்த பசு பாச மாற்று நெறி வைகி
பெத்தம் அற முத்தன் ஆகி பிறழ் உற்று
தத்துவம் உன்னி தலை படாது அவ்வாறு
பித்து ஆன சீடனுக்கு ஈய பெறாது ஆனே.

பதப்பொருள்:

வைத்த (பிறக்கும் போதே உடலுக்குள் வைத்த) பசு (இருளுக்குள் இருக்கின்ற ஆன்மாவையும்) பாச (அதை கட்டி இருக்கின்ற மலங்களையும்) மாற்று (நீக்கி வெளிச்சத்திற்கு மாற்றுவதற்கான) நெறி (வழி முறையையும்) வைகி (வைத்து அருளி இருப்பதை உணர்ந்து)
பெத்தம் (அந்த வழி முறைகளின் மூலம் பாசமாகிய கட்டுக்களை) அற (இல்லாமல் செய்து) முத்தன் (முக்தி நிலையை பெற்றவன்) ஆகி (ஆகி இல்லாமல்) பிறழ் (தாம் செல்ல வேண்டிய வழி முறையில் இருந்து மாறுதல்) உற்று (அடைந்து)
தத்துவம் (உலக பற்றுக்களுக்கான தத்துவங்களையே) உன்னி (நினைத்துக் கொண்டு) தலை (இறைவனை அடைவதை மட்டுமே குறிக்கோளாக) படாது (எடுத்துக் கொள்ளாமல்) அவ்வாறு (உலக ஆசைகளுக்கு ஏற்றபடியே நடந்து)
பித்து (உலக ஆசைகளில் மயங்கி) ஆன (இருக்கின்ற) சீடனுக்கு (பக்குவமில்லாத சீடனுக்கு) ஈய (உண்மையான ஞானத்தை கொடுக்க) பெறாது (மாட்டார்கள்) ஆனே (குருவானவர்கள்).

விளக்கம்:

பிறக்கும் போதே உடலுக்குள் வைத்த இருளுக்குள் இருக்கின்ற ஆன்மாவையும் அதை கட்டி இருக்கின்ற மலங்களையும் நீக்கி வெளிச்சத்திற்கு மாற்றுவதற்கான வழி முறையையும் வைத்து அருளி இருப்பதை உணர்ந்து, அந்த வழி முறைகளின் மூலம் பாசமாகிய கட்டுக்களை இல்லாமல் செய்து, முக்தி நிலையை பெற்றவன் ஆகி இல்லாமல், தாம் செல்ல வேண்டிய வழி முறையில் இருந்து மாறுதல் அடைந்து, உலக பற்றுக்களுக்கான தத்துவங்களையே நினைத்துக் கொண்டு, இறைவனை அடைவதை மட்டுமே குறிக்கோளாக எடுத்துக் கொள்ளாமல், உலக ஆசைகளுக்கு ஏற்றபடியே நடந்து, உலக ஆசைகளில் மயங்கி இருக்கின்ற பக்குவமில்லாத சீடனுக்கு உண்மையான ஞானத்தை கொடுக்க மாட்டார்கள் குருவானவர்கள்.

பாடல் #1687

பாடல் #1687: ஆறாம் தந்திரம் – 13. அபக்குவன் (இறைவனை அறிவதற்கான மன முதிர்ச்சி இல்லாதவர்கள்)

விடிவ தறியார் வெளிகாண மாட்டார்
விடியில் வெளியில் விழிக்கவு மாட்டார்
கடியதோ ருன்னிமை கட்டுமின் காண்மின்
விடியாமைக் காக்கும் விளக்கது வாமே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

விடிவ தறியார வெளிகாண மாடடார
விடியில வெளியில விழிககவு மாடடார
கடியதொ ருனனிமை கடடுமின காணமின
விடியாமைக காககும விளககது வாமெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

விடிவது அறியார் வெளி காண மாட்டார்
விடியில் வெளியில் விழிக்கவும் மாட்டார்
கடியது ஓர் உன்னி மை கட்டுமின் காண்மின்
விடியாமைக்கு ஆக்கும் விளக்கு அது ஆமே.

பதப்பொருள்:

விடிவது (மாயையாகிய இருள் நீங்கி ஜோதியாகிய வெளிச்சம் கிடைப்பதை) அறியார் (அறிய மாட்டார்கள்) வெளி (அந்த வெளிச்சம் காட்டுகின்ற பரவெளியை) காண (பார்க்க) மாட்டார் (மாட்டார்கள்)
விடியில் (மாயையாகிய இருள் நீங்கி ஜோதியாகிய வெளிச்சத்தில்) வெளியில் (தம்மை சுற்றி உள்ள அனைத்திலும் மாயையாகிய இருள் நீங்கிய உண்மை ஞானத்தை) விழிக்கவும் (காணவும்) மாட்டார் (மாட்டார்கள் அபக்குவர்கள்)
கடியது (அவர்களைப் போல இல்லாமல் தமக்குள் கிடைப்பதற்கு மிகவும் அரியதாக இருக்கின்ற) ஓர் (ஒரு இறை சக்தியில்) உன்னி (மனதை வைத்து தியானித்து) மை (மாயையை) கட்டுமின் (கட்டுங்கள்) காண்மின் (அப்போது இருள் நீங்கி தெரியும் ஜோதியாகிய இறைவனை காணுங்கள்)
விடியாமைக்கு (இனி எப்போதும் மாயையாகிய பிறவியை எடுக்காத நிலைக்கு) ஆக்கும் (உங்களை கொண்டு செல்லும்) விளக்கு (ஜோதி) அது (அதுவே) ஆமே (ஆகும்).

விளக்கம்:

மாயையாகிய இருள் நீங்கி ஜோதியாகிய வெளிச்சம் கிடைப்பதை அறிய மாட்டார்கள். அந்த வெளிச்சம் காட்டுகின்ற பரவெளியை பார்க்க மாட்டார்கள். மாயையாகிய இருள் நீங்கி ஜோதியாகிய வெளிச்சத்தில் தம்மை சுற்றி உள்ள அனைத்திலும் மாயையாகிய இருள் நீங்கிய உண்மை ஞானத்தை காணவும் மாட்டார்கள் அபக்குவர்கள். அவர்களைப் போல இல்லாமல் தமக்குள் கிடைப்பதற்கு மிகவும் அரியதாக இருக்கின்ற ஒரு இறை சக்தியில் மனதை வைத்து தியானித்து மாயையை கட்டுங்கள். அப்போது இருள் நீங்கி தெரியும் ஜோதியாகிய இறைவனை காணுங்கள். இனி எப்போதும் மாயையாகிய பிறவியை எடுக்காத நிலைக்கு உங்களை கொண்டு செல்லும் ஜோதி அதுவே ஆகும்.

பாடல் #1686

பாடல் #1686: ஆறாம் தந்திரம் – 13. அபக்குவன் (இறைவனை அறிவதற்கான மன முதிர்ச்சி இல்லாதவர்கள்)

கன்றல் கருதலுங் கருமை சேர்தலுந்
தின்றல் சுவைத்தலுந் தீமைகள் செய்தலும்
பின்றமை யென்றலும் பெருமை கூறலு
மென்றிவை யிறைபா லிசைகை யல்லவே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

கனறல கருதலுங கருமை செரதலுந
தினறல சுவைததலுந தீமைகள செயதலும
பினறமை யெனறலும பெருமை கூறலு
மெனறிவை யிறைபா லிசைகை யலலவெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

கன்றல் கருதலும் கருமை சேர்தலும்
தின்றல் சுவைத்தலும் தீமைகள் செய்தலும்
பின் தமை என்றலும் பெருமை கூறலும்
என்ற இவை இறை பால் இசைகை அல்லவே.

பதப்பொருள்:

கன்றல் (அகங்காரத்தினால் வரும் கோபத்தை) கருதலும் (எண்ணி இருப்பதும்) கருமை (நான் என்கின்ற எண்ணத்தோடு செயல்களை செய்து கர்மங்களை) சேர்தலும் (சேர்த்துக் கொள்வதும்)
தின்றல் (உயிரை வளர்ப்பதற்காக சாப்பிடாமல்) சுவைத்தலும் (வாய் சுவைக்காக ஆசைப் பட்டு சாப்பிடுவதும்) தீமைகள் (தர்மத்திற்கு எதிரான தீய செயல்களை) செய்தலும் (செய்வதும்)
பின் (அனைவரும் பின்னால்) தமை (தாமே முன்னால்) என்றலும் (என்கின்ற சுய நலத்தோடு இருப்பதும்) பெருமை (தற்பெருமை) கூறலும் (பேசுவதும்)
என்ற (ஆகிய) இவை (இந்த ஆறு விதமான தன்மைகளும்) இறை (இறைவனின்) பால் (மேல்) இசைகை (பொருந்தி இருக்கும் நிலைக்கு) அல்லவே (கொண்டு செல்லாது).

விளக்கம்:

அகங்காரத்தினால் வரும் கோபத்தை எண்ணி இருப்பதும், நான் என்கின்ற எண்ணத்தோடு செயல்களை செய்து கர்மங்களை சேர்த்துக் கொள்வதும், உயிரை வளர்ப்பதற்காக சாப்பிடாமல் வாய் சுவைக்காக ஆசைப் பட்டு சாப்பிடுவதும், தர்மத்திற்கு எதிரான தீய செயல்களை செய்வதும், தமக்கு பின்பு தான் மற்றவர்கள் என்கிற சுய நலத்தோடு இருப்பதும், தற்பெருமை பேசுவதும், ஆகிய இந்த ஆறு விதமான தன்மைகளும் இறைவனோடு சேர்ந்து இருக்கும் நிலைக்கு கொண்டு செல்லாது.