பாடல் #1392: நான்காம் தந்திரம் – 13. நவாக்கிரி சக்கரம் (ஒன்பது சக்திகளின் திருமேனியாக இருக்கும் அட்சரங்களைக் கொண்ட சக்கரம்)
இருந்தவிச் சத்தி யிருநாலு கையிற்
பரந்தவிப் பூக்கிளி பாச மழுவாழ்
கரந்த கடகுடன் வில்லம்பு கொண்டங்
குரந்தங் கிருந்தவன் கூத்துகந் தாளே.
திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:
இருநதவிச சததி யிருநாலு கையிற
பரநதவிப பூககிளி பாச மழுவாழ
கரநத கடகுடன விலலமபு கொணடங
குரநதங கிருநதவன கூத்துகந தாளெ.
சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:
இருந்த இச் சத்தி இரு நாலு கையில்
பரந்த இப் பூ கிளி பாசம் மழு வாள்
கரந்திடும் கடகு உடன் வில் அம்பு கொண்டு அங்கு
உரந்து அங்கு இருந்தவள் கூத்து உகந்தாளே.
பதப்பொருள்:
இருந்த (சாதகரின் எண்ணங்கள் இல்லாத மனதிற்குள் இன்பமுடன் இருந்த) இச் (இந்த) சத்தி (இறைவியானவள்) இரு (இரண்டும்) நாலு (நான்கும் பெருக்கி வரும் மெத்தம் எட்டு எண்ணிக்கையில் இருக்கும்) கையில் (தனது திருக்கரங்களில்)
பரந்த (பரந்து விரிந்து இருக்கும்) இப் (இந்த) பூ (பூமித் தாமரையையும்) கிளி (ஆன்மாவாகிய கிளியையும்) பாசம் (பாசமாகிய கயிறையும்) மழு (அந்த பாசத்தை அறுக்கின்ற மழுவையும்) வாள் (உலகத்தை சார்ந்து இருக்கின்ற [உணவு, நீர், காற்று] பகைகளை வாளால்)
கரந்திடும் (அழிக்கின்ற படியும்) கடகு (காக்கின்ற கேடயத்தையும்) உடன் (அதனுடன் சேர்ந்து) வில் (இனி வரும் பிறவிகளை அழிக்கின்ற வில்லையும்) அம்பு (அம்பையும்) கொண்டு (ஏந்திக் கொண்டு) அங்கு (சாதகருக்குள்)
உரந்து (முழுவதும் பரவி) அங்கு (அவருக்குள்ளேயே) இருந்தவள் (வீற்றிருந்த அவள்) கூத்து (சாதகரின் அனைத்து கர்மங்களையும் அழிக்கின்ற தாண்டவத்தை) உகந்தாளே (விருப்பமுடன் ஆடுகின்றாள்).
விளக்கம்:
பாடல் #1391 இல் உள்ளபடி சாதகரின் எண்ணங்கள் இல்லாத மனதிற்குள் இன்பமுடன் இருந்த இந்த இறைவியானவள் தனது எட்டு திருக்கரங்களிலும் 1. பரந்து விரிந்து இருக்கும் இந்த பூமித் தாமரையையும், 2. ஆன்மாவாகிய கிளியையும், 3. பாசமாகிய கயிறையும், 4. அந்த பாசத்தை அறுக்கின்ற மழுவையும், 5. உலகத்தை சார்ந்து இருக்கின்ற உணவு, நீர், காற்று ஆகிய பகைகளை அழிக்கின்ற வாளையும், 6. காக்கின்ற கேடயத்தையும், 7. அதனுடன் சேர்ந்து இனி வரும் பிறவிகளை அழிக்கின்ற வில்லையும், 8. அம்பையும் ஏந்திக் கொண்டு சாதகருக்குள் முழுவதும் பரவி அவருக்குள்ளேயே வீற்றிருந்து சாதகரின் அனைத்து கர்மங்களையும் அழிக்கின்ற தாண்டவத்தை விருப்பமுடன் ஆடுகின்றாள்.
