பாடல் #1455

பாடல் #1455: ஐந்தாம் தந்திரம் – 6. கிரியை (இறைவனை அடைவதற்கு அனைவராலும் செய்யக்கூடிய செயல்களே கிரியை ஆகும்)

பத்தன் கிரிகை சரிதை பவில்வுற்றுச்
சுத்த வருளாற் றுரிசற்ற யோகத்தி
லுய்த்த நெறியுற் றுணர்கின்ற ஞானத்தாற்
சித்தங் குருவரு ளாற்சிவ மாகுமே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

பததன கிரிகை சரிதை பவிலவுறறுச
சுதத வருளாற றுரிசறற யொகததி
லுயதத நெறியுற றுணரகினற ஞானததாற
சிததங குருவரு ளாறசிவ மாகுமெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

பத்தன் கிரிகை சரிதை பவில் உற்று
சுத்த அருளால் துரிசு அற்ற யோகத்தில்
உய்த்த நெறி உற்று உணர்கின்ற ஞானத்தால்
சித்தம் குரு அருளால் சிவம் ஆகுமே.

பதப்பொருள்:

பத்தன் (பக்தியின் முறைமையை கடைபிடிக்கின்ற பக்தன்) கிரிகை (கிரியையும்) சரிதை (சரியையும்) பவில் (முறைப்படி கற்று அதனை கடைபிடிப்பதையே) உற்று (குறிக்கோளாகக் கொண்டு செய்யும் போது)
சுத்த (இறைவனின் தூய்மையான) அருளால் (அருளால்) துரிசு (ஒரு குற்றமும்) அற்ற (இல்லாத) யோகத்தில் (யோகம் கிடைக்கப் பெற்று)
உய்த்த (தமக்கு கிடைத்த மேன்மையான) நெறி (வழியை) உற்று (குறிக்கோளாகக் கொண்டு செய்யும் போது) உணர்கின்ற (அதன் பயனால் தமக்குள் உணர்கின்ற) ஞானத்தால் (உண்மை ஞானத்தின் வழியாக)
சித்தம் (சித்தம் தெளிவு பெற்று) குரு (குருவாக இருக்கின்ற இறைவனின்) அருளால் (அருளால்) சிவம் (தமது சித்தம் சிவமாகவே) ஆகுமே (ஆகி விடும்).

விளக்கம்:

பாடல் #1454 இல் உள்ளபடி பக்தியின் முறையை கடைபிடிக்கின்ற பக்தன் கிரியையும் சரியையும் முறைப்படி கற்று அதனை கடைபிடிப்பதையே குறிக்கோளாகக் கொண்டு செய்யும் போது இறைவனின் தூய்மையான அருளால் யோகம் கிடைக்கப் பெறும். அப்படி தமக்கு கிடைத்த மேன்மையான யோக வழியை குறிக்கோளாகக் கொண்டு ஒரு குற்றமும் இல்லாமல் செய்யும் போது அதன் பயனால் தமக்குள் உண்மை ஞானத்தை உணரலாம். அப்படி உணர்ந்த உண்மை ஞானத்தின் வழியாக சித்தம் தெளிவு பெற்று குருவாக இருக்கின்ற இறைவனின் அருளால் அவர் தமது சித்தம் சிவமாகவே ஆகி விடும்.

பாடல் #1454

பாடல் #1454: ஐந்தாம் தந்திரம் – 6. கிரியை (இறைவனை அடைவதற்கு அனைவராலும் செய்யக்கூடிய செயல்களே கிரியை ஆகும்)

இதுபணிந் தெண்டிசை மண்டல மெல்லா
மதுபணி செய்கின்ற வாளது கூறி
னிதுபணி மானிடர் செய்பணி யீசன்
பதிபணி செய்வது பத்திமை காணே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

இதுபணிந தெணடிசை மணடல மெலலா
மதுபணி செயகினற வாளது கூறி
னிதுபணி மானிடர செயபணி யீசன
பதிபணி செயவது பததிமை காணெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

இது பணிந்து எண் திசை மண்டலம் எல்லாம்
அது பணி செய்கின்ற வாள் அது கூறின்
இது பணி மானிடர் செய் பணி ஈசன்
பதி பணி செய்வது பத்திமை காணே.

பதப்பொருள்:

இது (கிரியை வழிமுறையை கடைபிடிக்கின்றவர்கள் இந்த உடலுக்குள் இருப்பது இறை சக்தியே) பணிந்து (என்பதை அறிந்து கொண்டு அதை பணிந்து வணங்கி) எண் (எட்டு) திசை (திசைகளிலும்) மண்டலம் (இருக்கின்ற மண்டலங்கள்) எல்லாம் (அனைத்திலும்)
அது (அங்கு நிகழ்கின்ற) பணி (அனைத்து விதமான செயல்களையும்) செய்கின்ற (செய்கின்ற) வாள் (ஒளியாக இருக்கின்றதும்) அது (அதுவே என்பதை) கூறின் (எடுத்துச் சொன்னால்)
இது (இந்த உலகத்தில்) பணி (தாம் செய்ய வேண்டிய செயல்கள் என்று) மானிடர் (மனிதர்களால்) செய் (செய்யப் படுகின்ற) பணி (அனைத்து செயல்களும்) ஈசன் (இறைவனே செய்கின்றான் என்பதை அறிந்து கொண்டு)
பதி (அனைத்திற்கும் அதிபதியாக இருக்கின்ற இறைவனுக்கே) பணி (தாம் செய்கின்ற அனைத்து செயல்களையும் செய்வதாக எண்ணிக் கொண்டு) செய்வது (அதை அன்போடு செய்வது) பத்திமை (கிரியை வழியில் செல்லுகின்ற பக்தியின் முறைமை) காணே (என்று கண்டு கொள்ளுங்கள்).

விளக்கம்:

கிரியை வழிமுறையை கடைபிடிக்கின்றவர்கள் இந்த உடலுக்குள் இருப்பது இறை சக்தியே என்பதை அறிந்து கொண்டு அதை பணிந்து வணங்கி எட்டு திசைகளிலும் இருக்கின்ற மண்டலங்கள் அனைத்திலும் நிகழ்கின்ற அனைத்து விதமான செயல்களையும் செய்கின்ற ஒளியாக இருக்கின்றதும் அதுவே என்பதை எடுத்துச் சொன்னால், இந்த உலகத்தில் தாம் செய்ய வேண்டிய செயல்கள் என்று மனிதர்களால் செய்யப் படுகின்ற அனைத்து செயல்களும் இறைவனே செய்கின்றான் என்பதை அறிந்து கொண்டு அனைத்திற்கும் அதிபதியாக இருக்கின்ற இறைவனுக்கே தாம் செய்கின்ற அனைத்து செயல்களையும் செய்வதாக எண்ணிக் கொண்டு அவற்றை அன்போடு செய்வது கிரியை வழியில் செல்லுகின்ற பக்தியின் முறைமை என்று கண்டு கொள்ளுங்கள்.

பாடல் #1453

பாடல் #1453: ஐந்தாம் தந்திரம் – 6. கிரியை (இறைவனை அடைவதற்கு அனைவராலும் செய்யக்கூடிய செயல்களே கிரியை ஆகும்)

கோனக்கன் றாயே குரைகழ லேத்துமின்
ஞானக்கன் றாயே நடுவே யுமிழ்தரும்
வானக்கன் றாகிய வானவர் கைதொழு
மானைக்கன் றீசனருள் பள்ள மாமே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

கொனககன றாயெ குரைகழ லெததுமின
ஞானககன றாயெ நடுவெ யுமிழதரும
வானககன றாகிய வானவர கைதொழு
மானைகன றீசனருள பளள மாமெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

கோன கன்று ஆயே குரை கழல் ஏத்துமின்
ஞான கன்று ஆயே நடுவே உமிழ் தரும்
வான கன்று ஆகிய வானவர் கை தொழும்
ஆனை கன்று ஈசன் அருள் பள்ளம் ஆமே.

பதப்பொருள்:

கோன (நேர் வழியில் செல்ல முடியாமல் வினைகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு விதி வழியே செல்லுகின்ற) கன்று (பிள்ளையாக) ஆயே (இருந்தாலும்) குரை (ஒலி பொருந்திய சிலம்புகளை அணிந்திருக்கும்) கழல் (இறைவனின் திருவடிகளை) ஏத்துமின் (போற்றி வணங்கிக் கொண்டே இருங்கள்)
ஞான (அப்படி இருந்தால் அவனது அருளால் ஞானம் பெற்ற) கன்று (பிள்ளையாக) ஆயே (மாறி) நடுவே (தமக்கு நடுவில் இருக்கும் சுழுமுனை நாடியில் இருந்து) உமிழ் (அமிழ்தம் சுரக்கும் படி) தரும் (கொடுக்கும் அதை அருந்திக் கொண்டு இருந்தால்)
வான (வானத்தில்) கன்று (இருக்கும் பிள்ளைகள்) ஆகிய (ஆகிய) வானவர் (தேவர்களும்) கை (சென்று கைகூப்பி) தொழும் (தொழுகின்ற)
ஆனை (ஆன்மாவைக் கொண்டு இருக்கின்ற) கன்று (பிள்ளைகளாகிய உயிர்களுக்கு எல்லாம்) ஈசன் (அதிபதியாகிய இறைவனின்) அருள் (திருவருள் மழையை) பள்ளம் (வாங்கிக் கொள்ளுகின்ற பாத்திரமாக) ஆமே (நீங்கள் ஆகிவிடுவீர்கள்).

விளக்கம்:

நேர் வழியில் செல்ல முடியாமல் வினைகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு விதி வழியே செல்லுகின்ற பிள்ளைகளாக இருந்தாலும் ஒலி பொருந்திய சிலம்புகளை அணிந்திருக்கும் இறைவனின் திருவடிகளை போற்றி வணங்கிக் கொண்டே இருங்கள். அப்படி வணங்கிக் கொண்டே இருந்தால் அவனது அருளால் ஞானம் பெற்ற பிள்ளைகளாக ஆகி தமக்கு நடுவில் இருக்கும் சுழுமுனை நாடியில் இருந்து அமிழ்தம் சுரக்கும் படி கொடுக்கும். அந்த அமிழ்தத்தை அருந்திக் கொண்டு இருந்தால் வானத்தில் இருக்கும் பிள்ளைகளாகிய தேவர்களும் சென்று கைகூப்பி தொழுகின்ற ஆன்மாவைக் கொண்டு இருக்கின்ற பிள்ளைகளாகிய உயிர்களுக்கு எல்லாம் அதிபதியாகிய இறைவனின் திருவருளை நிரம்புகின்ற பாத்திரமாக நீங்கள் ஆகிவிடுவீர்கள்.

பாடல் #1452

பாடல் #1452: ஐந்தாம் தந்திரம் – 6. கிரியை (இறைவனை அடைவதற்கு அனைவராலும் செய்யக்கூடிய செயல்களே கிரியை ஆகும்)

கானுறு கோடி கடிகமழ் சந்தனம்
வானுற மாமல ரிட்டு வணங்கினு
மூனினை நீக்கி யுணர்பவர்க் கல்லது
தேனமர் பூங்கழல் சேரவொண் ணாதே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

கானுறு கொடி கடிகமழ சநதனம
வானுற மாமல ரிடடு வணஙகினு
மூனினை நீககி யுணரபவரக கலலது
தெனமர பூஙகழல செரவொண ணாதெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

கான் உறு கோடி கடி கமழ் சந்தனம்
வான் உறு மா மலர் இட்டு வணங்கினும்
ஊனினை நீக்கி உணர்பவர்க்கு அல்லது
தேன் அமர் பூம் கழல் சேர ஒண்ணாதே.

பதப்பொருள்:

கான் (காட்டில் இருக்கும் மரங்களை) உறு (ஊடுறுவிச் சென்று) கோடி (கோடி காத தூரம் பரவுகின்ற) கடி (நறுமணம்) கமழ் (கமழ்கின்ற) சந்தனம் (சந்தனத்தை பூசி வழிபட்டாலும்)
வான் (வானத்தை) உறு (ஊடுறுவும் அளவிற்கு) மா (மிகப் பெரிய அளவு) மலர் (மலர்களால் கட்டிய மாலையை) இட்டு (சூட்டி) வணங்கினும் (வழிபட்டாலும்)
ஊனினை (தான் எனும் எண்ணத்தையும் உடல் சார்ந்த பற்றுக்களையும்) நீக்கி (நீக்கி விட்டு) உணர்பவர்க்கு (இறைவனை உணர்ந்து வழிபடுபவர்களுக்கு) அல்லது (மட்டும் அல்லது)
தேன் (சுவையான தேனினை / தெகிட்டாத தேனைப் போன்ற பேரின்பத்தை கொண்டு இருப்பதால்) அமர் (வண்டுகள் விரும்பி வந்து அமருகின்ற / அடியவர்கள் வந்து சரணடைகின்ற) பூம் (மென்மையான பூவைப் போன்ற) கழல் (இறைவனின் திருவடிகளை) சேர (சென்று சேரும் பெரும் பேறு) ஒண்ணாதே (வேறு யாருக்கும் கிடைக்காது).

விளக்கம்:

காட்டில் இருக்கும் மரங்களை ஊடுறுவிச் சென்று கோடி காத தூரம் பரவுகின்ற நறுமணம் கமழ்கின்ற சந்தனத்தை பூசி வழிபட்டாலும் வானத்தை ஊடுறுவும் அளவிற்கு மிகப் பெரிய அளவு மலர்களால் கட்டிய மாலையை சூட்டி வழிபட்டாலும், தான் எனும் எண்ணத்தையும் உடல் சார்ந்த பற்றுக்களையும் நீக்கி விட்டு இறைவனை உணர்ந்து வழிபடுபவர்களுக்கு மட்டுமின்றி சுவையான தேனை போன்ற பேரின்பத்தை கொண்டு இருப்பதால் வண்டுகள் போன்ற அடியவர்கள் விரும்பி வந்து சரணடைகின்ற மென்மையான பூவைப் போன்ற இறைவனின் திருவடிகளை சென்று சேரும் பெரும் பேறு வேறு யாருக்கும் கிடைக்காது.

பாடல் #1451

பாடல் #1451: ஐந்தாம் தந்திரம் – 6. கிரியை (இறைவனை அடைவதற்கு அனைவராலும் செய்யக்கூடிய செயல்களே கிரியை ஆகும்)

பத்துத் திசைக்கும் பரமொரு தெய்வமுண்
டேத்துக் கிலரில்லை யெனபத மலர்க்
கொத்துத் திருவடி நீழல் சரணெனத்
தத்தும் வினைக்கடல் சாராது காணுமே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

பததுத திசைககும பரமொரு தெயவமுண
டெததுக கிலரிலலை யெனபத மலரக
கொததுத திருவடி நீழல சரணெனத
தததும வினைககடல சாராது காணுமெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

பத்து திசைக்கும் பரம் ஒரு தெய்வம் உண்டு
ஏத்துக்கு இலர் இல்லை என பத மலர்க்கு
ஒத்து திரு அடி நீழல் சரண் என
தத்தும் வினை கடல் சாராது காணுமே.

பதப்பொருள்:

பத்து (பத்து விதமான) திசைக்கும் (திசைகளுக்கும்) பரம் (பரம்பொருளாக இருக்கின்ற) ஒரு (ஒரு) தெய்வம் (தெய்வம்) உண்டு (இருக்கின்றது)
ஏத்துக்கு (அந்த தெய்வத்தை எந்த விதத்திலும் போற்றி வணங்குவதற்கு) இலர் (இயலாதவர்கள் என்று) இல்லை (எவரும் இல்லை) என (எனவே) பத (தூய்மையான தாமரை) மலர்க்கு (மலருக்கு)
ஒத்து (இணையாக இருக்கின்ற) திரு (அவனது மேன்மைக்கும் மரியாதைக்கும் உரிய) அடி (திருவடிகளின்) நீழல் (அமைதியையும் குளிர்ச்சியையும் தருகின்ற நிழலே) சரண் (சரணாகதி) என (என்று சரணடைந்தால்)
தத்தும் (மாயையில் சிக்கிக்கொண்டு தத்தளிக்கின்ற) வினை (வினைகளால் சூழ்ந்த) கடல் (கடல் போன்ற இந்த உலக வாழ்க்கையை) சாராது (சார்ந்து இல்லாமல்) காணுமே (அந்த இறை சக்தியை தமக்குள் தரிசிக்கலாம்).

விளக்கம்:

பத்து விதமான திசைகளுக்கும் பரம்பொருளாக இருக்கின்ற ஒரு தெய்வம் இருக்கின்றது. அந்த தெய்வத்தை எந்த விதத்திலும் போற்றி வணங்குவதற்கு இயலாதவர்கள் என்று எவரும் இல்லை (அனைவராலும் இயலும்). ஆகவே தூய்மையான தாமரை மலர் போன்று இருக்கின்ற அவனது மேன்மைக்கும் மரியாதைக்கும் உரிய திருவடிகளின் அமைதியையும் குளிர்ச்சியையும் தருகின்ற நிழலே சரணாகதி என்று சரணடைந்தால் மாயையில் சிக்கிக்கொண்டு தத்தளிக்கின்ற வினைகளால் சூழ்ந்த கடல் போன்ற இந்த உலக வாழ்க்கையை சார்ந்து இல்லாமல் அந்த இறை சக்தியை தமக்குள் தரிசிக்கலாம்.

கருத்து: இறைவனை அடைவதற்கு அருளப்பட்ட சரியை கிரியை யோகம் ஞானம் ஆகிய நான்கு விதமான வழிமுறைகளில் சரியை செய்வதற்கு ஊனமில்லாத ஆரோக்கியமான உடல் வேண்டும். யோகம் செய்வதற்கு உறுதியான உடலும் மனமும் வேண்டும். ஞானம் மூலம் இறைவனை அடைவதற்கு குருவருளும் திருவருளும் இருக்க வேண்டும். ஆனால் கிரியையை எவரும் எந்த விதத்திலும் செய்ய முடியும்.

பாடல் #1450

பாடல் #1450: ஐந்தாம் தந்திரம் – 5. சரியை (இறைவனை அடைவதற்கு வழிமுறையான சுத்த சைவத்திற்கு ஆதாரமானது சரியை ஆகும்)

சமயம் பலசுத்தி தன்செய லற்றிடு
மமையும் விசேடமு மரன்மந்திர சுத்தி
சமய நிருவாணங் கலாசுத்தி யாகு
மமைமன்னு ஞானமார்க் கம்மபி டேகமே.

பதம் பிரித்தது:

சமயம் பல சுத்தி தன் செயல் அற்றிடும்
அமையும் விசேடமும் அரன் மந்திர சுத்தி
சமய நிருவாணம் கலா சுத்தி ஆகும்
அமை மன்னு ஞான மார்க்கம் அபிடேகமே.

பதப்பொருள்:

சமயம் (சமயம் சொல்கின்ற முறைப்படி அமைக்கப்பட்ட) பல (பலவிதமான கோயில்களுக்கு) சுத்தி (சென்று அவற்றை சுற்றி வந்தால்) தன் (தன்னுடைய முயற்சியால்) செயல் (எல்லா செயல்களும்) அற்றிடும் (நடக்கின்றன என்ற எண்ணம் நீங்கி விடும்)
அமையும் (அதன் பிறகு அந்த கோயில்களில் அமைந்து இருக்கின்ற) விசேடமும் (சிறப்பானதும்) அரன் (பாதுகாக்க கூடியதும் ஆகிய) மந்திர (மந்திர உச்சாடனங்களால்) சுத்தி (தம்மை தூய்மை படுத்தி விடும்)
சமய (அதன் பயனால் சமயம் என்று சொல்லப்படுகின்ற எந்த விதிமுறைகளும்) நிருவாணம் (அதனைச் சார்ந்த எண்ணங்களும் நீங்கும் படி) கலா (அறிவை) சுத்தி (சுத்தம்) ஆகும் (ஆக்கி விடும்)
அமை (அதன் பிறகு தன்னுடை சுத்தமான அறிவில்) மன்னு (இறைவனை நிலைபெறும் படி செய்து) ஞான (இறையருளால் பெற்ற ஞானத்தின்) மார்க்கம் (வழியில்) அபிடேகமே (தாம் செய்கின்ற அனைத்தையும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கின்றார்).

விளக்கம்:

சமயம் சொல்கின்ற முறைப்படி அமைக்கப்பட்ட பலவிதமான கோயில்களுக்கு சென்று அவற்றை சுற்றி வந்தால் தன்னுடைய முயற்சியால் எல்லா செயல்களும் நடக்கின்றன என்ற எண்ணம் நீங்கி அனைத்தும் இறைவனாலே நடக்கின்றது என்ற எண்ணம் வந்து விடும். அதன் பிறகு அந்த கோயில்களில் அமைந்து இருக்கின்ற சிறப்பானதும் பாதுகாக்க கூடியதும் ஆகிய மந்திர உச்சாடனங்கள் தம்மை தூய்மை படுத்தி விடும். அதன் பயனால் சமயம் என்று சொல்லப்படுகின்ற எந்த விதிமுறைகளும் அதனைச் சார்ந்த எண்ணங்களும் நீங்கும் படி அறிவை சுத்தம் செய்து விடும். அதன் பிறகு தன்னுடை சுத்தமான அறிவில் இறைவனை நிலைபெறும் படி செய்து இறையருளால் பெற்ற ஞானத்தின் வழியில் தாம் செய்கின்ற அனைத்தையும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கின்றார்.

குறிப்பு: இந்தப் பாடல் சுவடிகளில் இல்லாததால் பிற்சேர்க்கை பாடலாக இருக்கலாம்.

பாடல் #1449

பாடல் #1449: ஐந்தாம் தந்திரம் – 5. சரியை (இறைவனை அடைவதற்கு வழிமுறையான சுத்த சைவத்திற்கு ஆதாரமானது சரியை ஆகும்)

சரிதாதி நான்குந் தகுஞான நான்கும்
விரிவான வேதாந்த சித்தாந்த மாறும்
பொருளா னதுநந்தி பொன்னகர் போந்து
மருளாகு மாந்தர் வணங்கவைத் தானே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

சரிதாதி நானகுந தகுஞான நானகும
விரிவான வெதாநத சிததாநத மாறும
பொருளா னதுநநதி பொனனகர பொநது
மருளாகு மாநதர வணஙகவைத தானெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

சரிதை ஆதி நான்கும் தகு ஞானம் நான்கும்
விரிவு ஆன வேத அந்தம் சித்த அந்தம் ஆறும்
பொருள் ஆனது நந்தி பொன் நகர் போந்து
மருள் ஆகும் மாந்தர் வணங்க வைத்தானே.

பதப்பொருள்:

சரிதை (சரியை) ஆதி (முதலாகிய) நான்கும் (இறைவனை அடைவதற்கான நான்கு வித வழிமுறைகளையும்) தகு (அவற்றை முயன்று செய்வதற்கு தேவையான) ஞானம் (அறிவாகிய) நான்கும் (நான்கு விதமான ஞானத்தையும்)
விரிவு (அந்த ஞானங்களின் விரிவாக) ஆன (இருக்கின்ற) வேத (வேதத்தின்) அந்தம் (எல்லையாகிய ஆறும்) சித்த (சித்தத்தின்) அந்தம் (எல்லையும் ஆகிய) ஆறும் (ஆறும் ஆகிய வழிமுறைகளையும்)
பொருள் (இவை அனைத்து முறைகளுக்கும் உண்மைப் பொருளாக) ஆனது (இருக்கின்றவனும்) நந்தி (குருநாதனாக இருக்கின்றவனும் ஆகிய இறைவன்) பொன் (தான் வீற்றிருக்கும் தங்கம் போன்ற) நகர் (தில்லை சிற்றம்பலத்தில்) போந்து (வந்து நுழையும் படி செய்து)
மருள் (அவனை அடையும் வழிமுறையை அறியாமல் மாயையில் சிக்கி சுழன்று கொண்டு) ஆகும் (இருக்கின்ற) மாந்தர் (மனிதர்களை) வணங்க (தம்மை வணங்கும் படி) வைத்தானே (செய்து அவர்களை ஆட்கொள்கிறான்).

விளக்கம்:

இறைவனை அடைவதற்கான சரியை கிரியை யோகம் ஞானம் ஆகிய நான்கு விதமான வழிமுறைகளுக்கும் அவற்றை செய்வதற்கு தேவையான அறிவாகிய நான்கு விதமான ஞானங்களுக்கும் அந்த ஞானங்களின் விரிவாக இருக்கின்ற வேதத்தின் எல்லையாக இருக்கின்ற காபிலம் காணாதம் பாதஞ்சலம் அட்சபாதம் வியாசம் ஜைமினியம் ஆகிய ஆறு விதமான வழிமுறைகளுக்கும் சித்தத்தின் எல்லையாக இருக்கின்ற பைரவம் வாமம் காளாமுகம் மாவிரதம் பாசுபதம் சைவம் ஆகிய ஆறு விதமான வழிமுறைகளுக்கும் உண்மைப் பொருளாக இருக்கின்ற குருநாதனாகிய இறைவன் தம்மை அடையும் இந்த வழிமுறைகளை அறியாமல் மாயையில் சிக்கி சுழன்று கொண்டு இருக்கின்ற மனிதர்களை தான் வீற்றிருக்கும் தங்கம் போன்ற தில்லை சிற்றம்பலத்திற்குள் நுழைய வைத்து தம்மை வணங்கும் படி செய்து அவர்களை ஆட்கொள்கிறான்.

கருத்து: மாயையில் இருக்கின்ற மனிதர்களை சரியை முறையில் தான் வீற்றிருக்கும் கோயில்களுக்கு வரவைத்து தம்மை வணங்கும் படி செய்து அதன் பயனால் மாயையை நீக்கி ஞானத்தை கொடுத்து இறைவன் ஆட்கொள்கின்றான்.

பாடல் #1448

பாடல் #1448: ஐந்தாம் தந்திரம் – 5. சரியை (இறைவனை அடைவதற்கு வழிமுறையான சுத்த சைவத்திற்கு ஆதாரமானது சரியை ஆகும்)

கிரிகையில் யோகங் கிளர்ஞான பூசை
யரிய சிவனுரு வமா மரூபந்
தெரியும் பருவத்துத் தேர்ந்திடும் பூசை
யுரியன நேயத் துயர்பூசை யாமே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

கிரிகையில யொகங கிளரஞான பூசை
யரிய சிவனுரு வமா மரூபந
தெரியும பருவததுத தெரநதிடும பூசை
யுரியன நெயத துயரபூசை யாமெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

கிரியையில் யோகம் கிளர் ஞான பூசை
அரிய சிவன் உருவம் ஆம் அரூபம்
தெரியும் பருவத்து தேர்ந்திடும் பூசை
உரியன நேயத்து உயர் பூசை ஆமே.

பதப்பொருள்:

கிரியையில் (கிரியையில் வெளிப்புறமாக செய்யப்படும் பூசைகளை) யோகம் (எண்ணத்தால் யோகத்தில் செய்வது) கிளர் (தமக்குள் இருக்கும் அறிவை கிளர்ச்சி பெற்று எழுப்பும்) ஞான (உயர்வான ஞான) பூசை (பூசையாகும்)
அரிய (அதனால் கிடைப்பதற்கு மிகவும் அரியதான) சிவன் (சிவ பரம்பொருளின்) உருவம் (உண்மை உருவம்) ஆம் (ஆக இருக்கின்ற) அரூபம் (உருவமே இல்லாத அரூப நிலையை)
தெரியும் (அறிந்து கொள்ளும்) பருவத்து (பக்குவத்தை பெறும் படி செய்து) தேர்ந்திடும் (அதில் தேர்ச்சி பெற்ற) பூசை (பூசைக்கு)
உரியன (ஏற்றதாக இருப்பது) நேயத்து (இறைவன் மீது கொண்ட பேரன்பினால் செய்யப்படும்) உயர் (உயர்வான) பூசை (மானசீக பூசையே) ஆமே (ஆகும்).

விளக்கம்:

கிரியையில் வெளிப்புறமாக செய்யப்படும் பூசைகளை எண்ணத்தால் யோகத்தில் செய்து தமக்குள் இருக்கும் அறிவை கிளர்ச்சி பெற்று எழுப்பும் உயர்வான ஞான பூசையாகும். அதனால் கிடைப்பதற்கு மிகவும் அரியதான சிவ பரம்பொருளின் உண்மை உருவமாக இருக்கின்ற உருவமே இல்லாத அரூப நிலையை அறிந்து கொள்ளும் பக்குவத்தை பெறலாம். அந்த பக்குவத்தில் தேர்ச்சி பெற்ற பூசைக்கு ஏற்றதாக இருப்பது இறைவன் மீது கொண்ட பேரன்பினால் செய்யப்படும் உயர்வான மானசீக பூசையே ஆகும்.

பாடல் #1447

பாடல் #1447: ஐந்தாம் தந்திரம் – 5. சரியை (இறைவனை அடைவதற்கு வழிமுறையான சுத்த சைவத்திற்கு ஆதாரமானது சரியை ஆகும்)

சார்ந்தமெஞ் ஞானத்தோர் தானவ னாயற்றோர்
சேர்ந்தவெண் யோகத்தர் சித்தர் சமாதியோ
ராய்ந்த கிரிகையோ ரர்சனை தப்பாதோர்
நேர்ந்த சரிதையோர் நீணிலத் தோர்களே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

சாரநதமெஞ ஞானததொர தானவ னாயறறோர
செரநதவெண யொகததர சிததர சமாதியொ
ராயநத கிரிகையொ ரரசனை தபபாதொர
நெரநத சரிதையொர நீணிலத தொரகளெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

சார்ந்த மெய் ஞானத்தோர் தான் அவன் ஆய் அற்றோர்
சேர்ந்த எண் யோகத்தர் சித்தர் சமாதியோர்
ஆய்ந்த கிரியையோர் அருச்சனை தப்பாதோர்
நேர்ந்த சரியையோர் நீள் நிலத்தோர்களே.

பதப்பொருள்:

சார்ந்த (இறைவனை சார்ந்து இருந்து) மெய் (உண்மை) ஞானத்தோர் (ஞானத்தை அடைந்தவர்கள்) தான் (தாமே) அவன் (இறைவனாக) ஆய் (ஆகி) அற்றோர் (தான் எனும் தன்மை இல்லாதவர்கள் ஆகின்றார்கள்)
சேர்ந்த (இறைவனோடு எப்போதும் சேர்ந்தே இருக்கும்) எண் (எண்ணங்களால்) யோகத்தர் (யோகத்தில் மேல் நிலை பெற்ற யோகியர்கள்) சித்தர் (சித்தர்களாக ஆகி) சமாதியோர் (சமாதி நிலையில் இருக்கின்றார்கள்)
ஆய்ந்த (இறைவனை அடைவதற்கான நுட்பங்களை ஆராய்ந்து அறிந்து கொண்டு) கிரியையோர் (அதன் படியே கிரியையை செய்கின்றவர்கள்) அருச்சனை (பூசைகளை) தப்பாதோர் (முறைப்படி தவறாமல் செய்கின்றார்கள்)
நேர்ந்த (இறைவனை அடைவதையே குறிக்கோளாக கொண்டு) சரியையோர் (சரியையை செய்கின்றவர்கள்) நீள் (நீண்ட காலம்) நிலத்தோர்களே (இந்த உலகத்திலேயே இருக்கின்றார்கள்).

விளக்கம்:

இறைவனை சார்ந்து இருந்து உண்மை ஞானத்தை அடைந்தவர்கள் தாமே இறைவனாக ஆகி தான் எனும் தன்மை இல்லாதவர்களாக இருக்கின்றார்கள். இறைவனோடு எப்போதும் சேர்ந்தே இருக்கும் எண்ணங்களால் யோகத்தில் மேல் நிலை பெற்ற யோகியர்கள் சித்தர்களாக ஆகி சமாதி நிலையில் இருக்கின்றார்கள். இறைவனை அடைவதற்கான நுட்பங்களை ஆராய்ந்து அறிந்து கொண்டு அதன் படியே கிரியையை செய்கின்றவர்கள் அதற்காக செய்கின்ற பூசைகளை முறைப்படி தவறாமல் செய்கின்றவர்களாக இருக்கின்றார்கள். இறைவனை அடைவதையே குறிக்கோளாக கொண்டு சரியையை செய்கின்றவர்கள் நீண்ட காலம் இந்த உலகத்திலேயே இருக்கின்றார்கள்.

பாடல் #1446

பாடல் #1446: ஐந்தாம் தந்திரம் – 5. சரியை (இறைவனை அடைவதற்கு வழிமுறையான சுத்த சைவத்திற்கு ஆதாரமானது சரியை ஆகும்)

பத்தர் சரிதைப் படுவார் கிரிகையோ
ரத்தகு கொண்டா ரருள்வேடத் தாகுவோர்
சுத்த வியமாதி சாக்கரத் தூயோகர்
சித்தர் சிவஞானஞ் சென்றெய்து வோர்களே.

திருமந்திர ஓலைச் சுவடி எழுத்துக்கள்:

பததர சரிதைப படுவார கிரிகையொ
ரததகு கொணடா ரருளவெடத தாகுவொர
சுதத வியமாதி சாககரத தூயொகர
சிததர சிவஞானஞ செனறெயது வொரகளெ.

சுவடி எழுத்துக்களை பதம் பிரித்தது:

பக்தர் சரியை படுவார் கிரியையோர்
அத் தகு கொண்டார் அருள் வேடத்து ஆகுவோர்
சுத்த வியம் ஆதி சாக்கரத்து தூ யோகர்
சித்தர் சிவ ஞானம் சென்று எய்துவோர்களே.

பதப்பொருள்:

பக்தர் (பக்தர்கள் என்பவர்) சரியை (இறைவனை அடையும் வழிமுறையான சரியையை) படுவார் (மேற் கொண்டு) கிரியையோர் (கிரியைகளை செய்கின்றவர்கள்)
அத் (அந்த கிரியையின் செயலின்) தகு (தன்மையையே) கொண்டார் (தாமும் கொண்டவர்கள்) அருள் (அதன் பயனால் அருள்) வேடத்து (வடிவத்தில் இறை தன்மையாகவே) ஆகுவோர் (ஆகின்றார்கள்)
சுத்த (அதனால் மும்மலங்களும் நீங்கி சுத்தமாகிய) வியம் (தமது உடலுக்குள்ளே) ஆதி (ஆதியிலிருந்தே இருக்கின்ற) சாக்கரத்து (ஆன்மாவானது எது என்பதை உணர்ந்து கொண்டு) தூ (தூய்மையான) யோகர் (யோகிகள் ஆகின்றார்கள்)
சித்தர் (அதன் பிறகு சித்தர்கள் என்று) சிவ (பரம்பொருளான சிவத்தின்) ஞானம் (உண்மை ஞானத்தை) சென்று (தமக்குள்ளே சென்று) எய்துவோர்களே (உணர்ந்து அடைபவர்கள் ஆகின்றார்கள்).

விளக்கம்:

இறைவனை அடையும் வழிமுறையான சரியையை மேற் கொண்டு கிரியைகளை செய்கின்றவர்களே பக்தர்கள் ஆவார்கள். அந்த கிரியைகளின் செயலின் தன்மையையே தாமும் அடைந்து அதன் பயனால் அருள் வடிவத்தில் இறை தன்மையாகவே அவர்கள் ஆகின்றார்கள். அதனால் மும்மலங்களும் நீங்கி சுத்தமாகிய தமது உடலுக்குள்ளே ஆதியிலிருந்தே இருக்கின்ற ஆன்மாவானது எது என்பதை உணர்ந்து கொண்டு தூய்மையான யோகிகள் ஆகின்றார்கள். அதன் பிறகு பரம்பொருளான சிவத்தின் உண்மை ஞானத்தை தமக்குள்ளே சென்று உணர்ந்து அடைந்து சித்தர்கள் ஆகின்றார்கள்.

கருத்து: இறைவனை அடையும் வழிமுறையான சரியையை முறைப்படி கடை பிடிப்பவர்கள் அதனாலேயே யோகியர்களாகவும் சித்தர்களாகவும் ஆக முடியும்.