பாடல் #776 : மூன்றாம் தந்திரம் – 15. ஆயுள் பரிட்சை
மும்மூன்றும் ஒன்றும் முடிவுற நின்றிடில்
எண்மூன்றும் நாலும் இடவகை யாய்நிற்கும்
ஐம்மூன்றும் ஓடி அகலவே நின்றிடிற்
பன்மூன்றொ டீராறு பார்க்கலு மாமே.
விளக்கம் :
மூச்சுக்காற்று பத்து விரற்கடை அளவு சுவாசம் நீண்டு இயங்குமானால் ஆயுள் இருபத்தி எட்டு வருடமாகும். மூச்சுக்காற்று பதினைந்து விரற்கடை அளவு சுவாசம் நீண்டு இயங்குமானால் ஆயுள் இருபத்தைந்தது வருடமாகும்.
மூச்சுக்காற்று எட்டு விரற்கடை அளவு சுவாசம் நீண்டு வெளியேரினால் ஆயுள் ஐம்பது வருடமாகும். மூச்சுக்காற்று ஒன்பது விரற்கடை அளவு சுவாசம் நீண்டு இயங்குமானால் ஆயுள் முப்பத்து மூன்று வருடமாகும்.
மூச்சுக்காற்று ஆறு விரற்கடை அளவு வெளியேற்றினால் வாழ்நாள் எண்பது ஆண்டாகும். ஏழு விரற்கடை அளவு வெளியேற்றினால் வாழ்நாள் அறுபது ஆண்டாகும். இவ்விரண்டு வகையையும் ஆராய்ந்து உணர்ந்து தெளிவாயாக.
மூச்சுக் காற்றை இடகலை பிங்கலை நாடிகளின் வழியாக உள்ளெடுத்து சுழுமுனை நாடி வழியே எடுத்துச் சென்று தலை உச்சியிலுள்ள சிவனை அடையும் பிராணாயாமத்தைச் சரியாய் செய்பவர்கள் யாரும் இல்லை. இவ்வாறு சாதனை செய்து கைகூடினால் சக்தியாய் இருக்கும் சிவனை உணரலாம். இந்தப் பயிற்சியை நாள் தோறும் ஐந்து நாழிகைகள் செய்தால் நூறு வயது தாண்டியும் வாழலாம்.
பாடல் #772 : மூன்றாம் தந்திரம் – 15. ஆயுள் பரிட்சை
ஆமே அழிகின்ற வாயுவை நோக்கிடில்
நாமே லுறைகின்ற நன்மை அளித்திடும்
பூமேல் உறைகின்ற போதகம் வந்திடுந்
தாமே உலகில் தலைவனு மாமே.
விளக்கம் :
உடம்பின் வெளியே சென்று அழிகின்ற மூச்சுக்காற்றை அகயோகத்தின் மூலம் கவனித்து நோக்கினால் உண்ணாக்கில் அமிர்தம் சுரந்து நன்மை செய்யும். சகஸ்ரதளத்தில் இருக்கும் ஆயிரம் இதழ்த்தாமரைக்கு மேல் இருக்கும் ஞானம் கைகூடும். அந்த ஞானம் கைகூடினால் உலகின் தலைவனான சிவனாய் இருப்பதை உணரலாம்.
உள்ளத்தில் உண்டாகும் எண்ணத்தின் ஓசையில் இறைவனை உணர்ந்து எண்ணம் இல்லாத நிலையை கடந்தவர் ஈசனை நினைத்து அவருடனே கலந்திருப்பார் அவ்வாறு கலந்திருப்பவர் நெஞ்சினுள் ஈசன் உணர்வு வடிவாய் நிற்பன்.
ஒருவன் தனது வாழ்நாள் எல்லையை அளந்து அறிந்து கொள்ள எண்ணுபவன் தனது கையை தலையின்மேல் வைத்ததும் இயல்பான எடையாய்த் தோன்றினால் அவனது வாழ்நாளுக்கு நன்மை மிகுந்த எடையுள்ளதாய் தோன்றினால் அவனது வாழ்நாள் ஆறு மாதங்கள் மட்டுமே மேலும் இரண்டு மடங்கு அதிக எடை உள்ளதாய் தோன்றினால் அவனது வாழ்நாள் ஒரு மாதம் மட்டுமே.
பாடல் #768 ல் உள்ளபடி தமக்குள் இறைவனை உணர்ந்து கண்டுகொண்ட யோகியர்கள் அந்த இறைவனே படைக்கின்ற பிரம்மனாகவும், காக்கின்ற திருமாலாகவும், கருநீலக் கறையுடைய தொண்டையைக் கொண்டு மாயையை அழிக்கின்ற உருத்திரனாகவும், மாயையால் மறைக்கின்ற மகேசுவரனாகவும், அருளுகின்ற சதாசிவனாகவும் உயிர்களின் உடலோடு கலந்து நிற்கின்ற சக்திமயங்களாகவும் இருப்பதை கண்டுகொள்வார்கள்.
கருத்து: யோகியர்கள் தமக்குள் உணர்ந்த இறைவனே அனைத்து சக்தியாகவும் இருப்பதை கண்டுகொள்வார்கள்.
பாடல் #768: மூன்றாம் தந்திரம் – 14. காலச்சக்கரம் (காலத்தின் சுழற்சி)
வட்டங்க ளேழு மலர்ந்திடும் உம்முளே
சிட்டன் இருப்பிடஞ் சேர அறிகிலீர்
ஒட்டி யிருந்துள் உபாயம் உணர்ந்திடக்
கட்டி யிருப்பிடங் காணலு மாகுமே.
விளக்கம்:
உயிர்களின் உடலுக்குள்ளேயே தாமரை மலர்கள் போல மலர்ந்து இருக்கின்ற ஏழு சக்கரங்களிலும் தலை உச்சியைத் தாண்டிய துவாதசாந்த வெளியிலும் இருக்கின்ற சக்திமயங்களே இறைவன் என்பதை அறிந்துகொண்டு அந்த இடங்களோடு தம் உயிர்சக்தியை ஒன்றாகச் சேர்த்து வைத்து இருக்கும் வழிமுறையை உயிர்கள் அறிந்து கொள்வதில்லை. அப்படி இருக்கும் வழிமுறையை பாடல் #765 ல் உள்ளபடி குருவானவர் மூலம் அறிந்து தமக்குள் இருக்கும் இறைசக்தியோடு ஒன்றாகக் கூடியிருந்து உணர்ந்துவிட்டால் கருப்பங்கட்டி போல இனிக்கின்ற அமிர்தமான இறைவனை கண்டுகொள்ளலாம்.
கருத்து: பேரின்பத்தைக் கொடுக்கும் இறைவன் இருக்குமிடத்தை அடையும் வழிமுறையை உயிர்கள் குருவானவர் மூலம் அறிந்து தமக்குள் உணர்ந்துவிட்டால் இறைவனை கண்டுவிடலாம்.
தாமும் இறைவனாகவே ஆகிவிடும் பெரும் பயனை அறிந்து கொண்டவர்கள் யாரும் இல்லை. தாமும் இறைவனாகவே ஆகிவிடும் பெரும் பயனைப் பற்றிக் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். பாடல் #765 இல் உள்ளபடி ஓங்கார மந்திரத்தில் அகாரம் எனும் ஒலியாக இருப்பவன் சிவம். உகாரம் எனும் ஒளியாக இருப்பவள் சக்தி. மகாரம் எனும் குண்டலினியாக இருப்பது உயிர்கள். உயிர்களின் உடலுக்குள் இருக்கும் ஆறு ஆதார சக்கரங்களில் சக்திமயமாகவும் ஏழாவது சக்கரமான சகஸ்ரதளத்தில் ஒளியாகவும் எட்டாவது இடமான துவாதசாந்த வெளியில் ஒலியாகவும் இருக்கின்ற இறைவனே பிரணவ மந்திரத்திலுள்ள மூன்று எழுத்துக்களின் தத்துவம் என்பதை உணர்ந்து அந்த இடங்களோடு தமது உயிர்சக்தியைக் கலந்து நிற்கின்றவனே இறைவனாக ஆகிவிடுகின்றான்.
கருத்து: பிரணவ மந்திரத்தின் தத்துவம் ஒலியாகிய சிவமும், ஒளியாகிய சக்தியும், உயிராகிய ஆன்மாக்களும் ஒன்றாகக் கலந்து ஒன்றோடு ஒன்று வேறுபடாமல் இருப்பதே ஆகும். இதை உணர்ந்து அறிந்து கொண்டவர்கள் இறைவனாக ஆகிவிடுகிறார்கள்.